دلار که از استاندارد طلا خارج می شود: این به چه معنی است؟

طلا برای هزاران سال انسان ها را هیپنوتیزم کرده است. مصر باستان ، به ویژه ، یک طرفدار بود و از همه چیز برای همه چیز ، از سنگی های هرمی و جواهرات گرفته تا ماسک ، سلاح های زینتی و هنرهای تشییع جنازه برای فرعون استفاده می کرد. از نظر تاریخی ، در سراسر ملل ، فلز گرانبها نمادی از ثروت ، وضعیت و قدرت است.

دیری نگذشت که طلا در بسیاری از کشورها به واسطه انتخاب ارز تبدیل شد. علاوه بر اینکه چشم نواز است ، خصوصیات منحصر به فرد طلا آن را به یکی از معدود عناصر غیر واکنشی که استخراج و حمل آن آسان است ، تبدیل می کند. همچنین بادوام است ، از کمبود مناسب برخوردار است و به راحتی از سایر فلزات قابل تشخیص است.

ظهور استاندارد طلا

اولین نعناع ضبط شده در حدود 650 تا 600 B. C. در آنچه اکنون ترکیه امروزی است. سکه های تمبر ترکیبی از طلا و نقره بودند و یک روش پرداخت مناسب را تشکیل می دادند. سایر کشورها پس از درک عملی آن به زودی شروع به استفاده از سکه ها کردند.

سپس در حدود 800 A. D. ، در طول سلسله تنگ ، چین با ایجاد اولین پول کاغذی راه را هموار کرد. دولت از این گواهینامه ها برای پرداخت بازرگانان محلی استفاده کرد. این تنها در سلسله آهنگ ، در سال 1023 بود که دولت قانونی را تصویب کرد که فقط اسکناس های دولت را به عنوان یک روش پرداخت قابل قبول اعلام کرد. این اسکناس ها را می توان برای سکه های فلزی ، نمک یا مشروبات الکلی رد و بدل کرد.

قرن ها طول می کشد تا سایر کشورها یک ارز کاغذی اتخاذ کنند و قرن ها بیشتر برای به وجود آمدن استاندارد طلا. استاندارد طلا از ارزش پول با طلا حمایت می کند تا افراد بتوانند ارز را به مقدار مشخصی از طلا تبدیل کنند.

ایالات متحده در سال 1787 از طریق قانون اساسی ایالات متحده ، یک ارز ملی متحد را تأسیس کرد ، که به کنگره اختیارات پولی را می داد و ارزش آن را تنظیم می کرد. این کشور از ترکیبی از سکه های مس ، نقره و طلا استفاده می کرد تا اینکه طلا با ارزش نزولی نقره از گردش خارج شد. تا سال 1834 از طریق قانون سکه نگذشت که تغییر به طلا رخ داد.

در حالی که این کشور در اواسط دهه 1800 با ارزهای کاغذی معاشقه می کرد ، در سال 1863 با قانون بانک های ملی بود که دولت یک ارز ملی ایجاد کرد. شهروندان هنوز هم می توانند پول نقره یا طلا را بازپرداخت کنند. در طرف دیگر اقیانوس ، پارلمان انگلستان قبلاً قانون منشور بانکی 1844 را تصویب کرده بود ، جایی که یادداشت های بانک انگلیس به عنوان مناقصه قانونی شناخته می شدند و کاملاً از طلا حمایت می شدند. کنگره فقط در سال 1900 از طریق قانون استاندارد طلا ، نقره را به عنوان گزینه مبادله از بین می برد.

اولین ضربه به استاندارد طلا

تا اوایل دهه 1900 ، ایالات متحده مشکل بزرگی داشت که ثبات مالی این کشور را در معرض خطر قرار داد. بانک اجرا می شود. وحشت بانکی هنگامی رخ داد که مردم از بانک ها پول خود را پس گرفتند زیرا آنها به پرداخت بدهی بانک شک داشتند. این امر اغلب توسط بسته شدن یا شرایط بازار در نزدیکی بانک دیگر وارد می شد. از قضا ، جمعیت زیادی که به یکباره پول را پس می گیرند ، غالباً بانک های پایدار را برای بستن سوار می کردند.

بسته شدن بانکی در طول دوره ، نشانه مسئله دیگری با سیستم پولی کشور بود - از مناقصه قانونی آن که قادر به رشد و انقباض برای پاسخگویی به خواسته های مصرف کننده نیست. کنگره در سال 1913 فدرال رزرو را در پاسخ ایجاد کرد ، که معمولاً به آن "فدرال رزرو" گفته می شود تا این مشکل را برطرف کند.

فدرال رزرو به حفظ استاندارد طلا متهم شد ، اما به طور غیرمستقیم پیوندهای سخت بین دلار و طلا را شل کرد. برای نگه داشتن بانک ها در هنگام وحشت ، فدرال رزرو می تواند یادداشت های فدرال رزرو ، شکل جدیدی از پول را ایجاد کند و فقط برای مساوی کردن در طلای کسری از پول صادر شده نیاز داشت.

رویدادهای مهم تاریخی که باعث فروپاشی استاندارد طلا می شود

تنها چند ماه پس از ایجاد کنگره ، فدرال رزرو ، ایالات متحده و دولت های اروپایی به طور موقت استاندارد طلا را برای تأمین هزینه های نظامی در طول جنگ جهانی اول به حالت تعلیق درآوردند. تا پایان جنگ ، بسیاری از کشورها به یک استاندارد طلای اصلاح شده بازگشتند یا آن را کاملاً رها کردند. به عنوان مثال ، آلمان نتوانست به استاندارد طلا برگردد زیرا بخش اعظم طلا در پرداخت پرداخت به سایر کشورها برای خسارات ناشی از آن از بین رفته است.

کشورهایی که در طول جنگ متوجه شدند که لازم نیست ارز خود را برای یک اقتصاد سالم به طلا گره بزنید. در حقیقت ، هنگامی که رکود بزرگ در سال 1929 به ایالات متحده رسید ، استاندارد Gold Exchange به کاهش افت و نرخ بیکاری در اقتصاد جهانی کمک کرد. با بدتر شدن رکود بزرگ ، کشورهایی که هنوز به استاندارد طلا چسبیده بودند ، آنها را کاملاً رها کردند - از جمله ایالات متحده ، که آن را در سال 1933 کاملاً رها کرد.

در طی آن سال ، رئیس جمهور فرانکلین دی روزولت دستور اجرایی صادر کرد و اظهار داشت که همه شهروندان به طلا خود می چرخند. پول نقد نیز دیگر نمی تواند به طلا تبدیل شود. سپس در سال 1934 ، روزولت قانون ذخیره طلا را تصویب كرد كه با ممنوعیت صادرات طلا ، متوقف كردن تبدیل آن ، و محدود كردن مالکیت آن ، ذخیره طلای کشور را ساخت. به نوبه خود ، دولت قیمت طلا را به 35 دلار در هر اونس افزایش داد تا پول بیشتری را به اقتصاد تزریق کند و به ملت کمک کند تا از افسردگی بزرگ بهبود یابد.

در طول جنگ جهانی دوم ، نقش گلد نیز در چشم انداز بین المللی تحت توافق نامه برتون وودز در سال 1944 به شدت مانع شد. در حالی که قبل از اینکه کشورها بتوانند ارز خود را برای طلا مبادله کنند ، کشورهای متفقین موافقت کردند که به جای آن پول خود را برای دلار بازپرداخت کنند - به طور نتیجه ای جهان را به یک جهان منتقل می کنند. استاندارد دلار آمریکا به جای طلا. این توافق نامه معقول بود زیرا ایالات متحده سه چهارم از عرضه طلا را در اختیار داشت و کشورهایی که قبلاً از دلار برای تسویه حساب با یکدیگر استفاده می کردند.

چگونه تورم و دویدن طلای در حال رشد به دو ناخن آخر تابوت تبدیل شد

از آنجا که طبق توافق نامه برتون وودز ، کشورها ارز را به طلا تبدیل نمی کردند ، کمتر انگیزه ای برای حفظ ارزش ارز همانند نرخ رسمی وجود داشت. ایالات متحده ، که به عنوان بازیگر اصلی سیستم است ، همچنین دلار زیادی برای حفظ قیمت طلا با نرخ رسمی و قیمت های پایدار در اقتصاد صادر کرد. تورم حاصل فقط در سالهای بعد بدتر شد.

کاهش صادرات داخلی به عنوان سایر کشورها مانند ژاپن رقابتی تر می شود ، به این معنی بود که سرانجام ، ارزهای خارجی بیشتری در اقتصاد جهانی نسبت به طلا وجود داشت. این امر باعث می شود دلار آمریکا به طلا تبدیل شود و اعتماد به نفس جهان را به سیستم دلار و برتون وودز تهدید کند.

رئیس جمهور ریچارد نیکسون با ترس از یک طلای و ناامید از رسیدگی به تورم داخلی ، در سال 1971 اعلام کرد که این کشور از تبدیل دلار به طلا با ارزش ثابت متوقف می شود و کاملاً استاندارد طلا را رها می کند.

در سال 1976 ، دولت با تغییر تعریف دلار برای حذف هرگونه مراجعه به طلا ، رسماً هرگونه ارتباط با استاندارد طلا را قطع کرد. دلار صرفاً به یک ارز فیات تبدیل شد ، به این معنی که پول کاغذ و سکه ها فقط به این دلیل است که دولت می گوید و نه به این دلیل که از طلا حمایت می شود.

تأثیر دور شدن از استاندارد طلا بر سیاست پولی

لیاکات احمد ، مدیر سرمایه گذاری حرفه ای و نویسنده برنده جایزه پولیتزر ، "اربابان دارایی: بانکداران که جهان را شکستند" ، در کتاب خود می گوید که این شکست با طلا بیشتر مسئول بیرون کشیدن ملت از افسردگی بزرگ است. این امر به دولت آمریكا اجازه داد تا عرضه پول را در اقتصاد تنظیم كند و بر نرخ بهره تأثیر بگذارد. در سالهای بعد ، اعلامیه نیکسون نیز از بین بردن ذخایر طلای کشور ، بیگانگان غنی از دلار را متوقف کرد.

اما سایر عوارض جانبی دور شدن از استاندارد طلا به طور قابل ملاحظه ای عالی نیست. از آنجا که ارز از طلا حمایت نمی شود ، چاپ و وام گرفتن پول بسیار ساده تر است ، که ممکن است توضیح دهد که چرا بدهی ایالات متحده 22. 8 تریلیون دلار است (از سال 2019). دلار بیشتر در اقتصاد نیز تورم ایجاد می کند و ارزش دلار را ارزان می کند. وقتی دلار تا آنجا که قبلاً کشیده نمی شود ، فقیرترین کشور هستند که بیشترین تلاش را برای زنده ماندن و رسیدن به اهداف خود دارند.

آیا می توانیم بازگشت به استاندارد طلا را ببینیم؟

بازگشت به استاندارد طلا مسئولیت پذیری بیشتری را در وام گرفتن دولت و چاپ پول تقویت می کند. اما ، در عملی ، بازگشت به استاندارد طلا ایده آل تر از واقع گرایانه است.

ایالات متحده فقط 54 سال از تاریخ خود ، از سال 1879 تا 1933 یک استاندارد طلای واقعی داشت. پیش از آن ، یک استاندارد دو فلزی داشت و پس از آن ، این فقط یک استاندارد نیمه ژول بود که به تدریج به یک استاندارد فقط فیات منتقل شدوادو حرکت به سمت فیات خالص اتفاق افتاد زیرا در عین حال اطمینان از ثبات اقتصادی کشور امکان حفظ پیوند با استاندارد طلا وجود ندارد. آنچه در گذشته کار می کرد ، دیگر در سیستم پیچیده پول امروز کار نمی کند.

استاندارد طلا در ایجاد اقتصاد امنیتی اقتصادی در زمان های ساده تر مفید بود. با این حال ، اکثر اقتصادهای جهانی اکنون بسیار پیچیده هستند تا به ذخایر طلای محدود یا کالای دیگری اعتماد کنند. علاوه بر این ، ایالات متحده همچنین طلای کافی در نرخ ثابت امروز برای پرداخت بدهی با سرمایه گذاران خارجی ندارد. با بازگشت به طلا تقریباً غیرممکن است ، این فصل برای انواع ارزهای غیرقانونی برای شکوفایی در اقتصاد امروز مناسب است.