نظریه و عمل حراست

دو فرضیه رقیب در مورد انگیزه ها و هزینه های محافظت از آن وجود دارد. اولین مورد از این موارد ، که توسط جان مینارد کینز و J. R. Hicks پیش بینی شده است ، نشان می دهد که کاهش خطر انگیزه اصلی برای محافظت است و پرچین ها برای فرض ریسک حق بیمه خطر را برای دلالان پرداخت می کنند. فرضیه کینز-هیکس بیان می کند که در شرایط عادی در بازارهای کالا ، وقتی انتظار می رود که قیمت تقاضا ، عرضه و لکه ها برای برخی از ماهها بدون تغییر باقی بمانند و در ذهن معامله گران در رابطه با این انتظارات ، قیمت آتی ، مثلاً ، وجود دارد. تحویل یک ماه قرار است زیر قیمت نقطه ای باشد که معامله گران انتظار دارند یک ماه بعد پیروز شوند. این شرط وجود دارد زیرا دارندگان موجودی آماده هستند تا با فروش آتی به دلالان زیر قیمت نقطه مورد انتظار ، خود را از خطر نوسانات قیمت محافظت کنند. طبق این تئوری ، با فروش معاملات آتی زیر قیمت نقطه مورد انتظار ، دارندگان موجودی که پرچین حق بیمه خطر را برای دلالان پرداخت می کنند.

فرضیه رقیب کار هولبروک معتقد است که حمایت از سود حاصل از تغییر مطلوب در رابطه قیمت و آینده ، برای ساده کردن تصمیمات تجاری و کاهش هزینه ها و نه به دلیل کاهش خطر به تنهایی انجام می شود. به گفته کار ، پرچین ها داوری هستند. یعنی آنها از تفاوت موقت قیمت بین دو بازار برای خرید در یک و فروش در دیگری استفاده می کنند. بنابراین آنها بر اساس حدس می زنند و خطر را فرض می کنند.

سازش بین این نظریه های رقیب و دیدگاه متعادل تر در مورد نیاز به محافظت از و دامنه فعالیت های محافظت از این امر این است که محافظت از تمایل به کاهش خطرات ایجاد می شود ، همانطور که توسط تئوری کینز-هیکس پیشنهاد شده است ، اما سطح موجودی نگه داشته می شودهمانطور که از کار تأکید کرده است ، توسط بازرگانان و پردازنده ها با سودهای مورد انتظار برای محافظت از آن تعیین می شود.

دو دسته از پوشش ها در بازار آتی وجود دارد: آنها را پوشش دهنده کوتاه و بلند می نامند. تامین کنندگان کوتاه مدت، بازرگانان و پردازشگرهایی هستند که موجودی کالا را در بازار نقدی به دست می آورند و به طور همزمان مقداری معادل یا کمتر را در بازار آتی می فروشند. گفته می شود که پوشش دهنده ها در این مورد، معامله در لحظه طولانی و در معاملات آتی کوتاه هستند. گفته می شود تاجران گندم یا کارخانه های آرد گندم که یا 100000 بوشل گندم به عنوان موجودی دارند یا آن را برای تحویل بعدی خریداری کرده اند در صورت فروش 100000 بوشل گندم در قراردادهای آتی، هج کوتاه می کنند. با نگه داشتن موجودی، هم تاجران و هم پردازنده ها می توانند در زمان مناسب خرید خود را انجام دهند و هزینه های تراکنش خود را از طریق تراکنش های کمتر کاهش دهند. مزیت دیگر شرکت فرآوری در نگهداری موجودی این است که امکان جلوگیری از وقفه در تولید را فراهم می کند. باید در نظر داشت که تامین کنندگان کوتاه مدت معمولاً کالای فیزیکی را در اجرای قرارداد آتی تحویل نمی دهند. آنها هنگام فروش مواد خام یا کالای فرآوری شده در بازار نقدی، با خرید مجدد قرارداد آتی به قیمت آتی رایج، "حفاظ را بلند می کنند".

بازرگانان و پردازنده ها عموماً تمام موجودی های خود را به خاطر کاهش ریسک پوشش نمی دهند. با توجه به هزینه های متحمل شده در هر دو شکل نگهداری موجودی، تصمیم گیری در مورد اینکه چه بخشی از موجودی ها پوشش داده شود، بر اساس انتظارات آنها در رابطه با بازده از نگهداری موجودی های پوششی و غیر پوششی در انبار است. بازده هر واحد موجودی کالا به بازرگانان و پردازشگرها در موجودی های پوششی آنها، در صورت انحلال، تغییر در قیمت لحظه ای منهای تغییر در قیمت آتی و هزینه های ذخیره سازی است. بازده آنها به ازای هر واحد موجودی پوشش نشده تغییر در قیمت لحظه ای منهای هزینه ذخیره سازی است.

در مقابل، پرچین های طولانی، بازرگانان و فرآورده هایی هستند که تعهدات رسمی برای تحویل مقدار مشخصی از مواد خام یا کالاهای فرآوری شده را در تاریخ بعدی با قیمتی که در حال حاضر روی آن توافق شده است، داده اند و اکنون ذخایر مواد خام لازم را ندارند. تعهد آینده خود را انجام دهند. طرفینی که تعهد کرده اند عموماً به دنبال محافظت در برابر خطر افزایش قیمت مواد اولیه بین زمان بستن قرارداد آتی و زمان دستیابی به ذخایر مواد اولیه برای اجرای قرارداد هستند. پوشش ریسک با خرید قراردادهای آتی مواد اولیه برابر با مقدار مورد نیاز برای انجام تعهد آتی انجام می شود.

این سوال مطرح می شود که تحت چه شرایطی پوشش دهنده بلند مدت ممکن است خرید قراردادهای آتی را به جایگزین خرید فوری مواد خام از طریق خرید نقدی یا خرید آتی ترجیح دهد تا به تعهدات فروش آتی خود عمل کند. اگر قیمت های نقدی فعلی به دلیل کمبود بالا باشد، ممکن است خرید قراردادهای آتی را به خرید در بازار نقدی (نقدی یا آتی) ترجیح دهد. معمولاً زمانی که با جلوتر رفتن فصل، قیمت های نقطه ای افزایش می یابد، موجودی انبار کاهش می یابد و محصول جدید هنوز در دسترس نیست، مقدار پوشش طولانی افزایش می یابد. پوشش ریسک طولانی آنقدرها که در نگاه اول به نظر می رسد، کاهش دهنده ریسک نیست. به عنوان مثال، پردازشگر پرچین طولانی، که قراردادهای آتی مواد خام را برای ارضای تعهدات آتی خود در مورد کالای فرآوری شده خریداری می کند، ممکن است متوجه شود که مواد خام تحویلی به او در معاملات آتی، درجه و کیفیت مناسبی برای انجام تعهدات فروش آتی ندارد. بنابراین، اغلب ممکن است قرارداد آتی خود را بفروشد و مواد خام درجه مورد نیاز را خریداری کند. اگر قیمت لحظه ای ماده خام به طور نامطلوب نسبت به قیمت کالای فرآوری شده فروخته شده توسط وی حرکت کند، پوشش ریسک در واقع با خرید قراردادهای آتی به جای خرید مواد خام در بازار نقدی، ریسک را افزایش می دهد. پوشش ریسک بلندمدت، بر خلاف پوشش کوتاه، ممکن است به افزایش ریسک کمک کند، و ریسک کل در پوشش طولانی با اندازه تعهد افزایش می یابد.

زمانی که سهام در دستان تجاری بزرگ هستند و زمانی که قیمت نقدی کمتر از قیمت آتی است، حجم پوشش های کوتاه مدت به سمت بالا می رود. معکوس شدن در این وضعیت نزولی را به همراه دارد. برعکس، زمانی که سهام کوچک هستند و قیمت نقدی بالاتر از قیمت آتی است، حجم پوشش ریسک طولانی است. پوشش ریسک کوتاه یک الگوی فصلی مشخص دارد، زمانی که سهام تجاری بزرگ ترین و مبنای مطلوب است به اوج خود می رسد و با پیش روی فصل کاهش می یابد. الگوی فصلی در پوشش طولانی مدت کمتر مشخص می شود. عموماً در بخش عمده سال زراعی، پوشش کوتاه یا طولانی مدت زیاد است.

جدا از Hedgers ، بازار معاملات آتی شامل دلالان است و این موارد را می توان در دو دسته نیز طبقه بندی کرد ، یعنی دلالان طولانی و کوتاه. دلالان طولانی کسانی هستند که انتظار دارند قیمت بالاتر از سطح فعلی افزایش یابد و با خرید قراردادهای آتی خطرات را به عهده بگیرند. دلالان کوتاه کسانی هستند که انتظار دارند قیمت سقوط کند. آنها قراردادهای آتی را می فروشند. در یک بازار آتی ، موقعیت کل فروش کوتاه ، متشکل از پرچین های کوتاه و دلالان کوتاه ، و کل موقعیت خرید طولانی ، متشکل از پرچین های بلند و دلالان طولانی ، باید همیشه برابر باشد. هرگونه مقدار اضافی بیش از حد طولانی باید با بیش از حد مساوی از حدس و گمان کوتاه متعادل شود. از آنجا که محافظت از کوتاه مدت برای بیشتر سال های محصول بیش از محافظت طولانی است ، پرچین ها به طور کلی کوتاه و دلالان هستند ، بنابراین ، به طور کلی طولانی هستند.

بازارهای آینده در کالاهایی که موجودی های قابل توجهی باید ذخیره شوند و برای تأمین نیازهای مصرف کل فصل ذخیره شده و به جلو منتقل شوند ، شکوفا شده و از اهمیت برخوردار شده اند. معاملات آتی موفقیت آمیز نیاز به حجم زیادی با هزینه های پایین معاملات دارد و قیمت آن و قیمت های آتی به خوبی با همبستگی موثر است.