زیر مجموعه

زیرمجموعه (M ، N ، P) شکل فعلی را به یک شبکه m-b- n تقسیم می کند و محورها را در موقعیت مشخص شده توسط p ایجاد می کند. موقعیت های فرعی MATLAB ® توسط ردیف. زیرمجموعه اول ستون اول ردیف اول است ، زیرمجموعه دوم ستون دوم ردیف اول و غیره است. اگر محورها در موقعیت مشخص شده وجود داشته باشند ، این دستور محورها را محورهای فعلی می کند.

Subplot (M ، N ، P ، 'Replace') محورهای موجود را در موقعیت P حذف می کند و محورهای جدیدی را ایجاد می کند.

Subplot (M ، N ، P ، 'Align') محورهای جدیدی را ایجاد می کند تا جعبه های نقشه تراز شوند. این گزینه رفتار پیش فرض است.

Subplot (M ، N ، P ، AX) محورهای موجود ، AX را به یک زیرمجموعه در همان شکل تبدیل می کند.

Subplot ("موقعیت" ، POS) محورهایی را در موقعیت سفارشی مشخص شده توسط POS ایجاد می کند. از این گزینه برای قرار دادن زیرمجموعه ای که با موقعیت های شبکه هماهنگ نیست ، استفاده کنید. POS را به عنوان یک بردار چهار عنصر از فرم [ارتفاع پایین سمت چپ] مشخص کنید. اگر محورهای جدید محورهای موجود را با هم همپوشانی دارند ، محورهای جدید جایگزین محورهای موجود می شوند.

Subplot (___ ، نام ، مقدار) خصوصیات محورها را با استفاده از یک یا چند آرگومان جفت ارزش نام تغییر می دهد. ویژگی های محورها را پس از سایر آرگومان های ورودی تنظیم کنید.

AX = Subplot (___) یک شیء محورها ، شیء Polaraxes یا شیء جغرافیایی را ایجاد می کند. از AX برای ایجاد تغییرات آینده در محورها استفاده کنید.

Subplot (AX) محورهای مشخص شده توسط AX را محورهای فعلی برای شکل والدین ایجاد می کند. اگر در حال حاضر شکل فعلی نباشد ، این گزینه باعث نمی شود که والدین شکل فعلی را شکل دهند.

مثال ها

زیرمجموعه های بالا و پایین

یک شکل با دو زیرمجموعه انباشته ایجاد کنید. یک موج سینوسی را در هر یک ترسیم کنید.

چهار ضلعی

یک شکل تقسیم شده به چهار زیرمجموعه ایجاد کنید. یک موج سینوسی را در هر یک ترسیم کنید و هر زیرمجموعه را عنوان کنید.

زیرمجموعه هایی با اندازه های مختلف

یک شکل حاوی سه زیرمجموعه ایجاد کنید. دو زیرمجموعه را در نیمه بالایی شکل و یک زیرمجموعه سوم ایجاد کنید که نیمی از پایین شکل را در بر می گیرد. عناوین را به هر زیرمجموعه اضافه کنید.

زیرمجموعه را با محورهای خالی جایگزین کنید

یک شکل با چهار قطعه ساقه از داده های تصادفی ایجاد کنید. سپس زیرمجموعه دوم را با محورهای خالی جایگزین کنید.

زیرمجموعه ها در موقعیت های سفارشی

یک شکل با دو زیرمجموعه ایجاد کنید که با موقعیت های شبکه هماهنگ نباشد. یک موقعیت سفارشی برای هر زیرمجموعه مشخص کنید.

با محورهای قطبی زیرمجموعه هایی ایجاد کنید

یک شکل با دو محور قطبی ایجاد کنید. یک نمودار خط قطبی را در قسمت فوقانی و یک نمودار پراکندگی قطبی در زیر قسمت پایین ایجاد کنید.

پس از ایجاد ، خصوصیات محورها را اصلاح کنید

یک شکل با دو زیر مجموعه ایجاد کنید. اشیاء محورها را به متغیرهای AX1 و AX2 اختصاص دهید. اشیاء محورها را به عنوان ورودی به توابع نقشه برداری مشخص کنید تا اطمینان حاصل شود که توابع به یک زیرمجموعه خاص ترسیم می شوند.

با تنظیم خصوصیات اشیاء محورها ، محورها را اصلاح کنید. اندازه فونت را برای زیرمجموعه فوقانی و عرض خط برای زیرمجموعه پایین تغییر دهید. برخی از توابع نقشه برداری خصوصیات محورها را تنظیم می کنند. قبل از مشخص کردن خصوصیات محورها ، توابع نقشه برداری را اجرا کنید تا از تنظیمات موجود در ویژگی های موجود در محورهای موجود جلوگیری کنید. برای تنظیم خصوصیات از نماد نقطه استفاده کنید.

محورهای فعلی را زیرمجموعه کنید

یک شکل با زیرمجموعه های مختلف ایجاد کنید. اشیاء محورها را در تبر بردار ذخیره کنید. سپس زیرمجموعه دوم را محورهای فعلی قرار دهید. یک نمودار خط ایجاد کنید و محدوده محور را برای زیرمجموعه دوم تغییر دهید. به طور پیش فرض ، توابع گرافیکی محورهای فعلی را هدف قرار می دهند.

محورهای موجود را به زیرمجموعه تبدیل کنید

یک نمودار خط ایجاد کنید. سپس محورها را به گونه ای تبدیل کنید که زیرمجموعه پایین شکل باشد. تابع Subplot از رقمی که محورهای اصلی در آن وجود داشته است استفاده می کند.

تبدیل محورها در شکل های جداگانه به زیرمجموعه ها

محورهایی را که در شکل های جداگانه در یک شکل واحد با زیرمجموعه ها وجود دارند ، ترکیب کنید.

در دو شکل مختلف دو قطعه ایجاد کنید. اشیاء محورها را به متغیرهای AX1 و AX2 اختصاص دهید. شیء افسانه را به متغیر LGD اختصاص دهید.

با استفاده از CopyOBJ نسخه هایی از دو محور را ایجاد کنید. والدین محورهای کپی شده را به عنوان یک چهره جدید مشخص کنید. از آنجا که Legends و Colorbars با محورهای مرتبط کپی نمی شوند ، افسانه را با محورها کپی کنید.

استدلال های ورودی

M - تعداد ردیف های شبکه 1 (پیش فرض) |عدد صحیح مثبت

تعداد ردیف های شبکه ، به عنوان یک عدد صحیح مثبت مشخص شده است.

انواع داده ها: مجرد |دو برابر

N - تعداد ستون های شبکه 1 (پیش فرض) |عدد صحیح مثبت

تعداد ستون های شبکه ، به عنوان یک عدد صحیح مثبت مشخص شده است.

انواع داده ها: مجرد |دو برابر

P - موقعیت شبکه برای مقیاس محورهای جدید |بردار

موقعیت شبکه برای محورهای جدید ، که به عنوان مقیاس یا وکتور اعداد صحیح مثبت مشخص شده است.

اگر P یک عدد صحیح مثبت مقیاس پذیر است ، پس Subplot یک زیرمجموعه در موقعیت شبکه p ایجاد می کند.

اگر P یک وکتور عدد صحیح مثبت باشد ، پس زیرمجموعه یک زیرمجموعه ایجاد می کند که موقعیت های شبکه ذکر شده در P را شامل می شود.

مثال: Subplot (2،3،1) یک زیرمجموعه در موقعیت 1 ایجاد می کند.

مثال: زیرمجموعه (2،3 ، [2،5]) موقعیت های زیر مجموعه 2 و 5 را ایجاد می کند.

مثال: زیرمجموعه (2،3 ، [2،6]) موقعیت های زیر مجموعه 2 ، 3 ، 5 و 6 را ایجاد می کند.

انواع داده ها: مجرد |دو برابر

POS-موقعیت سفارشی برای وکتور چهار عنصر محورهای جدید

موقعیت سفارشی برای محورهای جدید ، که به عنوان یک بردار چهار عنصر از فرم [ارتفاع پایین سمت چپ] مشخص شده است.

عناصر سمت چپ و پایین موقعیت گوشه پایین سمت چپ زیر مجموعه را در رابطه با گوشه پایین سمت چپ شکل مشخص می کنند.

عناصر عرض و ارتفاع ابعاد فرعی را مشخص می کنند.

مقادیر بین 0 و 1 را مشخص کنید که با توجه به فضای داخلی شکل نرمال می شوند.

توجه داشته باشید

هنگام استفاده از اسکریپت برای ایجاد زیرمجموعه ها ، MATLAB مقدار خاصیت موقعیت را نهایی نمی کند تا اینکه یک دستور ترسیم شده صادر شود یا MATLAB برای انتظار یک دستور کاربر بازگردد. مقدار خاصیت موقعیت برای یک زیرمجموعه در معرض تغییر است تا زمانی که اسکریپت یا طرح را تازه کند یا از آن خارج شود.

مثال: زیرمجموعه ("موقعیت" ، [0. 1 0. 1 0. 45 0. 45])

انواع داده ها: مجرد |دو برابر

AX - محورهای موجود برای تبدیل جریان یا تبدیل به Object Object به زیر مجموعه |شیء Polaraxes |Geographicaxes Object |شیء گرافیکی

محورهای موجود برای تبدیل جریان یا تبدیل به یک زیرمجموعه ، که به عنوان یک شیء محورها ، یک شیء Polaraxes ، یک شیء جغرافیایی یا یک شیء گرافیکی با یک خاصیت PositionConstraint ، مانند یک شیء MapChart مشخص شده است.

برای ایجاد محورهای خالی قطبی یا جغرافیایی در یک موقعیت فرعی ، AX را به عنوان عملکرد Polaraxes یا Geoaxes مشخص کنید. به عنوان مثال ، زیرمجموعه (2،1،2 ، Polaraxes).

استدلال های ارزش نام

جفت آرگومان های اختیاری را به عنوان name1 = value1 مشخص کنید. namen = valuen ، که در آن نام نام و مقدار آرگومان است مقدار مربوطه است. آرگومان های ارزش نام باید پس از سایر استدلال ها ظاهر شوند ، اما ترتیب جفت ها اهمیتی ندارند.

قبل از R2021A ، از کاما برای جدا کردن هر نام و مقدار استفاده کنید و نام را در نقل قول ها محصور کنید.

مثال: زیرمجموعه (M ، N ، P ، 'XGRID' ، 'ON')

برخی از توابع نقشه برداری بر تنظیمات خاصیت غلبه می کنند. تنظیم خصوصیات محورها را بعد از ترسیم در نظر بگیرید. خواصی که می توانید تنظیم کنید به نوع محورها بستگی دارد:

برای محورهای دکارتی ، به خصوصیات محورها مراجعه کنید.

برای پاک کردن محتوای شکل ، از CLF استفاده کنید. به عنوان مثال ، ممکن است قبل از ایجاد یک طرح فرعی جدید ، طرح فرعی موجود را از شکل پاک کنید.

برای روکش محورها ، به جای آن از دستور محورها استفاده کنید. عملکرد Subplot محورهای موجود را که با هم همپوشانی دارند ، حذف می کند. به عنوان مثال ، زیرمجموعه ("موقعیت" ، [. 35 . 35 . 3 . 3]) هر محور زیرین را حذف می کند ، اما محورها ("موقعیت" ، [. 35 . 35 . 3 . 3]) محورهای جدید را در وسط قرار می دهدشکل بدون حذف محورهای زیرین.

Subplot (111) یک استثناء است و از نظر رفتار با زیرمجموعه یکسان نیست (1،1،1). به دلایل سازگاری به عقب ، Subplot (111) یک مورد خاص از زیرمجموعه است که بلافاصله محورها را ایجاد نمی کند ، بلکه شکل را تنظیم می کند تا دستور گرافیک بعدی تنظیم مجدد CLF را انجام دهد. دستور گرافیک بعدی همه شکل کودکان را حذف می کند و محورهای جدیدی را در موقعیت پیش فرض ایجاد می کند. Subplot (111) یک شیء محورها را برمی گرداند و اگر کد یک آرگومان برگشتی را مشخص کند ، خطایی رخ می دهد.

قابلیت جایگزین

برای ایجاد یک کاشی کاری قابل تنظیم از توطئه ها از توابع TiledLayout و NextTile استفاده کنید. گزینه های پیکربندی عبارتند از:

کنترل فاصله بین توطئه ها و اطراف لبه های طرح

گزینه ای برای یک عنوان مشترک در بالای طرح

گزینه هایی برای برچسب های X - و y-axis مشترک

گزینه ای برای کنترل اینکه آیا کاشی کاری دارای اندازه ثابت یا اندازه متغیر است که می تواند زیرزمین