سقوط اقتصادی از Covid-19 به سخت ترین آمریکایی های با درآمد پایین ادامه می دهد

نیمی از بزرگسالانی که می گویند به دلیل شیوع کروناویروس شغل خود را از دست داده اند هنوز بیکار هستند

بنر علیه اجاره اجاره بها خواندن بدون شغل ، هیچ اجاره ای در یک ساختمان اجاره کنترل شده در واشنگتن دی سی نمایش داده نمی شود.(اریک بارادات/گتی تصاویر)

مرکز تحقیقات پیو این مطالعه را برای درک ارزیابی های آمریکایی ها از وضعیت مالی شخصی آنها در دوره فعلی کندی اقتصادی و نرخ بیکاری زیاد ناشی از شیوع کروناویروس انجام داد. برای این تجزیه و تحلیل ، ما در آگوست 2020 13200 بزرگسال ایالات متحده را مورد بررسی قرار دادیم. هرکسی که شرکت کرده است ، عضو هیئت مدیره آمریکایی مرکز تحقیقات پیو (ATP) ، یک هیئت بررسی آنلاین است که از طریق نمونه برداری تصادفی از آدرس های مسکونی استخدام می شود. به این ترتیب تقریباً همه بزرگسالان ایالات متحده شانس انتخاب دارند. این نظرسنجی به عنوان نماینده جمعیت بزرگسالان ایالات متحده بر اساس جنسیت ، نژاد ، قومیت ، وابستگی حزبی ، آموزش و سایر مقولات است. درباره روش ATP بیشتر بخوانید.

برای مطالعه بیشتر در مورد سؤالات مورد استفاده برای این گزارش و روش گزارش ، اینجا را ببینید.

اشاراتی به بزرگسالان سفید ، سیاه و آسیایی فقط شامل کسانی است که اسپانیایی نیستند و فقط یک مسابقه را معرفی می کنند. اسپانیایی ها از هر نژاد هستند.

اشاراتی به فارغ التحصیلان کالج یا افرادی که دارای مدرک دانشگاهی هستند شامل افراد دارای مدرک لیسانس یا بیشتر است."برخی از کالج ها" شامل کسانی که دارای مدرک دانشیار هستند و کسانی که در کالج شرکت می کردند اما مدرک دریافت نکردند.

"درآمد میانه" در اینجا به عنوان دو سوم تعریف شده است تا درآمد متوسط خانواده سالانه برای پنل ها را در هیئت روندهای آمریکایی دو برابر کند."درآمد پایین" زیر آن محدوده قرار دارد."درآمد بالایی" بالاتر از آن است. برای جزئیات بیشتر به روش شناسی مراجعه کنید.

تقریباً شش ماه می گذرد که شیوع کروناویروس موج های شوک را از طریق اقتصاد ایالات متحده ارسال کرد. در حالی که بازار کار تا حدودی بهبود یافته است و ضررهای اولیه بورس معکوس شده است ، بسیاری از آمریکایی ها همچنان با مشکلات عمیق مالی روبرو هستند.

یک بررسی جدید مرکز تحقیقات Pew نشان می دهد که ، به طور کلی ، یک در چهار بزرگسال از زمان شروع شیوع کرونوویروس در پرداخت صورتحساب خود مشکل داشته اند ، یک سوم به حساب های پس انداز یا بازنشستگی فرو رفته است تا به پایان برسد ، و تقریباً یک در ششاز دوستان یا خانواده پول وام گرفته اید یا از یک بانک غذایی غذا دریافت کرده اید. همانطور که در اوایل سال جاری اتفاق افتاد ، این نوع تجربیات همچنان در بزرگسالان با درآمد پایین تر ، کسانی که دارای مدرک دانشگاهی و آمریکایی های سیاه و اسپانیایی هستند ، شایع تر است.

در بین بزرگسالان با درآمد پایین ، 46 ٪ می گویند از زمان شروع همه گیر و تقریباً یک سوم (32 ٪) در پرداخت قبض های خود مشکل داشته اند. حدود یک پنج یا کمتر از بزرگسالان با درآمد متوسط با این چالش ها روبرو شده اند و سهام برای کسانی که در رده های بالایی قرار دارند ، از نظر قابل ملاحظه ای کوچکتر است. 1 برای اطمینان ، برخی از این نقاط درد مالی حتی قبل از همه گیر-به ویژه برای بزرگسالان با درآمد پایین-ممکن است وجود داشته باشد.

از دست دادن شغل نیز در بین گروه های جمعیتی خاص حادتر شده است. به طور کلی ، 25 ٪ از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که آنها یا شخصی در خانه خود به دلیل شیوع کروناویروس کار خود را از دست داده اند یا کار خود را از دست داده اند ، با 15 ٪ این گفته شخصاً برای آنها اتفاق افتاده است. بزرگسالان جوان (18 تا 29 ساله) و بزرگسالان با درآمد پایین از جمله احتمالاً می گویند که این اتفاق در خانه آنها رخ داده است.

از بین کسانی که می گویند شخصاً شغل خود را از دست داده اند ، نیمی می گویند که هنوز بیکار هستند ، یک سوم به شغل قدیمی خود بازگشتند و 15 ٪ در کار دیگری نسبت به گذشته هستند. بزرگسالان کم درآمد که به دلیل کرونوویروس اخراج شده اند ، کمتر از بزرگسالان با درآمد متوسط و بالا که شغل خود را از دست داده اند (43 ٪ در مقابل 58 ٪) کار می کنند. بزرگسالان در سنین 18 تا 29 سال احتمال کمتری نسبت به 30 تا 64 نفر دارند که به کار قبلی خود بازگشتند.

حتی اگر آنها شغل خود را از دست ندادند ، بسیاری از کارگران مجبور شده اند ساعت خود را کاهش دهند یا به دلیل سقوط اقتصادی ناشی از همه گیر ، دستمزد خود را کاهش دهند. حدود یک سوم از کل بزرگسالان (32 ٪) می گویند که این اتفاق برای آنها یا شخصی در خانه خود افتاده است ، با 21 ٪ گفتند که این شخصاً برای آنها اتفاق افتاده است. بیشتر کارگرانی که این کار را تجربه کرده اند (60 ٪) اکنون نسبت به آنچه که قبل از شیوع کروناویروس بوده اند ، کمتر درآمد دارند ، در حالی که 34 ٪ می گویند که اکنون همانند آنها قبل از شیوع درآمد دارند و فقط 6 ٪ می گویند که درآمد بیشتری دارند.

اختلال شغلی ، که در بین گروه های جمعیتی خاص بسیار برجسته تر بوده است ، به شدت با مبارزات مالی مرتبط است. آمریکایی هایی که شغل یا دستمزد را تجربه کرده اند - چه شخصاً و چه در خانه خود - بیش از دو برابر بیشتر از کسانی هستند که نمی گویند در پرداخت صورتحساب خود در پرداخت صورتحساب خود مشکل داشته اند ، تلاش کرده اند اجاره یا وام خود را بپردازند ، از پول پس انداز استفاده کردندیا بازنشستگی برای پرداخت صورتحساب یا وام گرفته شده از دوستان یا خانواده.

در این میان ، بسیاری از آمریکایی ها می گویند توانایی صرفه جویی در هزینه با تحولات اقتصادی اخیر محدود شده است. در میان کسانی که نشان می دهند معمولاً می توانند پول را پس انداز کنند ، 36 ٪ می گویند که از زمان شروع شیوع کروناویروس ، کمتر پس انداز کرده اند. حدود 44 ٪ می گویند که آنها به همان مبلغی که قبلاً انجام داده اند پس انداز کرده اند ، و 19 ٪ می گویند که بیشتر پس انداز کرده اند. مجدداً ، بزرگسالان با درآمد پایین سخت ترین ضربه خورده اند-51 ٪ در بین کسانی که می توانند به طور معمول نجات دهند ، می گویند که در ماه های اخیر توانسته اند کمتر صرفه جویی کنند. در مقایسه ، 35 ٪ از بزرگسالان با درآمد متوسط و 21 ٪ از افراد در رده بالا با درآمد بالا می گویند که آنها کمتر پس انداز کرده اند.

اینها از جمله یافته های یک بررسی مرکز تحقیقات پیو از 13200 بزرگسال آمریکایی است که از 3 تا 16 آگوست 2020 با استفاده از پانل روندهای آمریکایی این مرکز انجام شده است. 2

یک سوم بزرگسالانی که گفتند به دلیل شیوع کرونوویروس در مشاغل قدیمی خود قرار گرفته اند

یک چهارم از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که آنها یا شخصی در خانه خود به دلیل شیوع کرونوویروس کار خود را از دست داده یا از دست داده اند ، و 32 ٪ می گویند که آنها یا شخص دیگری در خانواده خود به دلیل کاهش ساعات یا تقاضا برای آنها کاهش دستمزد گرفته اندکاربه طور کلی ، 42 ٪ می گویند که خانواده آنها یک یا هر دو را تجربه کرده اند. این ارقام از زمانی که مرکز تحقیقات پیو آخرین این سؤالات را در اوایل ماه مه پرسیده است ، عمدتاً بدون تغییر است.

بزرگسالان با درآمد پایین همچنان تحت تأثیر ضرر شغلی یا کاهش پرداخت در رابطه با کروناویروس قرار دارند. حدود 47 ٪ از کسانی که درآمد کمتری دارند می گویند که آنها یا شخصی در خانواده خود این تجربیات را داشته اند ، در مقایسه با 42 ٪ از افراد دارای درآمد میانی و 32 ٪ از بزرگسالان با درآمد بالا.

این تجربیات همچنین بر اساس سن متفاوت است ، در حالی که بزرگسالان جوانتر از 30 نفر بیشتر از کسانی که بزرگتر هستند می گویند یا شخص دیگری در خانه خود به دلیل شیوع این کار از کار افتاده یا کاهش دستمزد گرفته شده است: 54 ٪ از بزرگسالان در سنین 18 تا 29 سالمی گویند خانواده آنها یک یا هر دو تجربه داشته است ، در مقایسه با 48 ٪ از سنین 30 تا 49 سال ، 40 ٪ از این 50 تا 64 و 21 ٪ از بزرگسالان 65 سال و بالاتر.

در بین آمریکایی های اسپانیایی ، 53 ٪ می گویند که آنها یا شخص دیگری در خانواده خود یا به دلیل شیوع کرونوویروس ، بزرگتر از سهام سفید (38 ٪) و سیاه (43 ٪) که می گویند ، از بین رفته اند یا دستمزد خود را کاهش داده اند. یکسان؛47 ٪ از آمریکایی های آسیایی می گویند که آنها یا شخص دیگری در خانواده خود به دلیل شیوع این بیماری اخراج شده یا کاهش دستمزد گرفته اند.

نیمی از بزرگسالانی که می گویند به دلیل شیوع کروناویروس ، بیکار مانده اند

به طور کامل 15 ٪ از بزرگسالان گزارش می دهند که شخصاً به دلیل شیوع کروناویروس کار خود را از دست داده یا از دست داده اند. از این تعداد ، یک سوم می گویند که آنها قبل از شیوع به شغلی که داشته اند بازگشتند ، در حالی که 15 ٪ در کار دیگری کار می کنند. نیمی می گویند که آنها در حال حاضر شاغل نیستند.

بزرگسالان با درآمد پایین که به دلیل شیوع کروناویروس شغل خود را از دست داده اند ، بیشتر از کسانی هستند که درآمدهای میانی یا بالایی دارند که بیکار هستند. حدود 56 ٪ از کارگران با درآمد کمتری که به دلیل شیوع کرونوویروس شغل خود را از دست داده اند ، می گویند که در حال حاضر بیکار هستند ، در مقایسه با 42 ٪ از بزرگسالان با درآمد متوسط. 3

در بین بزرگسالان کم درآمد که به دلیل شیوع این بیماری اخراج شده اند ، 24 ٪ می گویند که اکنون در کار قدیمی خود برگشته اند و 18 ٪ در کار دیگری کار می کنند. به نوبه خود ، کسانی که درآمد متوسط و فوقانی دارند که شغل خود را از دست داده اند به احتمال زیاد در همان شغل (42 ٪) بازگردند تا اینکه در یک کار متفاوت (13 ٪) قرار بگیرند.

کارگران جوان 18 تا 29 ساله که به دلیل شیوع کروناویروس شغل خود را از دست داده اند ، دو برابر بیشتر از 30 تا 49 سال و حدود سه برابر بیشتر از 50 تا 64 است که می گویند اکنون در یک کار متفاوت از قبل از شیوع کار کرده اند(به ترتیب 26 ٪ ، 13 ٪ و 8 ٪). 4 از طرف دیگر ، بزرگسالان در سنین 30 تا 64 سالگی که می گویند به دلیل شیوع کرونوویروس ، بیشتر از سن 18 تا 29 سالگی است که می گویند به شغل قدیمی خود بازگشتند (38 ٪ از این سنین 30 تا 49 سال و37 ٪ از این سنین 50 تا 64 در مقابل 25 ٪ از افراد جوانتر از 30). سهام مشابه بزرگسالان در این سه گروه سنی که به دلیل شیوع این بیماری اخراج شده اند ، بیکار هستند.

علاوه بر مشاغل از دست رفته ، تقریباً یک در پنج بزرگسال (21 ٪) می گویند که آنها شخصاً به دلیل کاهش ساعات یا تقاضا برای کار خود در نتیجه شیوع کروناویروس ، باید دستمزد خود را کاهش دهند. بیشتر بزرگسالان شاغل که می گویند این اتفاق برای آنها افتاده است (60 ٪) می گویند که در حال حاضر پول کمتری نسبت به قبل از شیوع دارند. 34 ٪ می گویند که آنها تقریباً به همان میزان پول می پردازند و 6 ٪ می گویند که درآمد بیشتری نسبت به قبل از شیوع کروناویروس کسب می کنند. تفاوت معنی داری در این اقدامات در گروه های جمعیتی وجود ندارد.

تقریبا نیمی از بزرگسالان ایالات متحده با درآمد پایین تر از زمان شروع همه گیر Coronavirus در پرداخت صورتحساب خود مشکل داشته اند

یک چهارم از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که از زمان آغاز شیوع کرونوویروس ، در پرداخت صورتحساب خود مشکل داشته اند. سهام کوچکتر از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که در پرداخت اجاره یا وام خود (16 ٪) یا ارائه مراقبت های پزشکی برای خود یا خانواده هایشان (11 ٪) مشکل داشته اند. هنوز کمتر می گویند بیمه درمانی خود را از دست داده اند (5 ٪).

در بین بزرگسالان با درآمد پایین تر ، 46 ٪ می گویند که در پرداخت قبض های خود مشکل داشته اند و حدود یک سوم (32 ٪) از ماه فوریه در پرداخت اجاره یا وام خود در پرداخت هزینه های خود در پرداخت اجاره یا وام مسکن خود داشته اند- به طور قابل توجهی بالاتر از سهم بزرگسالان با درآمد متوسط و فوقانی کهبا این مبارزات روبرو شده اند. این الگوی درآمد در هنگام نگاه به سهام می گوید که در پرداخت هزینه مراقبت های پزشکی یا از دست دادن بیمه درمانی خود مشکل دارند.

در میان سایر گروه های کلیدی جمعیت شناختی ، زنان ، بزرگسالان زیر 30 سال ، بزرگسالان سیاه پوست و اسپانیایی و کسانی که مدرک دانشگاهی را به دست نیاوردند ، از جمله احتمالاً می گویند که در پرداخت صورتحساب ، اجاره یا وام آنها یا برای مراقبت های پزشکی مشکل داشته اندواداین گروه ها به ویژه تحت تأثیر نرخ بیکاری بالاتر در رکود اقتصادی کرونوروس قرار گرفته اند.

بزرگسالان سیاه و اسپانیایی بیشتر از بزرگسالان سفید پوست و آسیایی هستند که در پرداخت مراقبت های پزشکی ، صورتحساب یا اجاره یا وام آنها مشکل داشته اند. در حالی که در بیشتر اقدامات بزرگسالان سیاه و اسپانیایی به همان اندازه احتمالاً می گویند که با این پرداخت ها دست و پنجه نرم کرده اند ، بزرگسالان سیاه پوست احتمالاً می گویند از ابتدای شیوع کرونوویروس نسبت به هر نژادی دیگر در پرداخت صورتحساب خود (43 ٪) مشکل داشته اند. یا گروه قومی در نظرسنجی.

سن همچنین با توانایی افراد برای پرداخت قبوض یا اجاره یا رهن از فوریه مرتبط است. کاملاً 35 درصد از بزرگسالان 18 تا 29 ساله و 30 درصد از افراد 30 تا 49 ساله می گویند که در این مدت در پرداخت صورتحساب خود با مشکل مواجه بوده اند. این در مقایسه با 22 درصد از افراد 50 تا 64 ساله و 10 درصد از افراد 65 سال و بالاتر است. حدود یک نفر از هر پنج یا بیشتر بزرگسالان 18 تا 29 ساله (25%) و 30 تا 49 ساله (21%) در پرداخت اجاره یا رهن خود مشکل داشته اند. این به طور قابل توجهی بیشتر از سهم افراد 50 تا 64 (15%) و 65 سال به بالا (4%) است.

بزرگسالان بدون مدرک لیسانس بیشتر از افراد دارای مدرک لیسانس می گویند که در پرداخت قبوض خود، تامین هزینه های پزشکی برای خود یا خانواده خود، یا پرداخت اجاره یا پرداخت وام مسکن با مشکل مواجه شده اند. حدود یک سوم از بزرگسالان با دیپلم دبیرستان یا تحصیلات کمتر (34٪) و 27٪ از کسانی که دارای برخی از تجربه های دانشگاهی هستند می گویند که با پرداخت صورت حساب ها مشکل دارند، در مقایسه با 12٪ از افراد دارای مدرک لیسانس یا تحصیلات بیشتر. از هر پنج بزرگسالی که دارای تحصیلات کم تر یا کالج یا دبیرستان هستند، یک نفر می گویند که از ابتدای شیوع ویروس کرونا در پرداخت اجاره یا وام مسکن خود (18 درصد و 23 درصد) با مشکل مواجه بوده اند. کسانی که دیپلم دبیرستان یا تحصیلات کمتری دارند، دو برابر بیشتر از کسانی که دارای مدرک لیسانس یا تحصیلات بیشتر هستند، بیمه درمانی خود را در یک دوره زمانی از دست داده اند (6٪ در مقابل 3٪).

افرادی که می گویند خود یا یکی از اعضای خانواده شان در نتیجه شیوع ویروس کرونا یا از کار بیکار شده اند یا حقوقشان کاهش یافته است، بیش از سه برابر بیشتر از کسانی که با این سختی ها مواجه نشده اند، برای پرداخت صورت حساب های خود دچار مشکل شده اند. شروع شیوع (38٪ در مقابل 11٪). به طور مشابه، 27 درصد از کسانی که تجربه از دست دادن شغل یا کاهش حقوق در خانواده خود را داشته اند، در پرداخت اجاره بها یا وام مسکن خود با مشکل مواجه شده اند، در مقایسه با 6 درصد از کسانی که شغل یا از دست دادن حقوق را تجربه نکرده اند. افرادی که می گویند خود یا یکی از اعضای خانواده شان در نتیجه شیوع ویروس کرونا یا از کار بیکار شده اند یا حقوقشان کاهش یافته است، در مقایسه با افرادی که مجبور نبودند بگویند بیمه درمانی خود را از دست داده اند یا در پرداخت هزینه مراقبت های پزشکی مشکل داشته اند، بیشتر احتمال دارد..

یک سوم آمریکایی ها می گویند از زمان شیوع بیماری از پول یک حساب پس انداز یا بازنشستگی برای پرداخت صورت حساب های خود استفاده کرده اند.

از آنجا که بسیاری از آمریکایی ها با تأثیرات رکود اقتصادی کروناویروس مبارزه می کنند ، یک سوم می گویند که آنها برای پرداخت صورتحساب خود به حساب پس انداز یا بازنشستگی روی آورده اند. علاوه بر این ، بیش از یک در ده وام از دوستان یا خانواده (17 ٪) وام گرفته اند ، از یک بانک غذایی یا سازمان خیریه (17 ٪) غذا گرفته شده اند ، یا کمک های دولتی مانند برنامه کمک های غذایی اضافی (SNAP) مزایای دریافت کرده اند (15 ٪) یا مزایای بیکاری (15 ٪).

استفاده از این منابع اضافی از زمان شروع شیوع کرونوویروس در بین آمریکایی ها با درآمد کمتری شایع است. بیش از چهار در ده بزرگسالان با درآمد پایین (44 ٪) می گویند که آنها از حساب پس انداز یا بازنشستگی برای پرداخت صورتحساب خود در این مدت از پول استفاده کرده اند و حدود یک سوم یا بیشتر از دوستان یا خانواده وام گرفته اند (35 ٪) ، غذا را از یک بانک غذایی یا سازمان خیریه (35 ٪) دریافت کرده یا کمک های غذایی دولتی (37 ٪) دریافت کرده است. در بین بزرگسالان با درآمد متوسط ، 33 ٪ می گویند که آنها از حساب پس انداز یا بازنشستگی برای پرداخت صورتحساب خود استفاده کرده اند ، 11 ٪ از خانواده یا دوستان وام گرفته اند ، 12 ٪ از یک بانک غذایی یا سازمان خیریه و 7 ٪ غذا دریافت کرده اندکمک های غذایی دولتی دریافت کرده اند. در حالی که سهام بسیار کمتری از بزرگسالان با درآمد بالا می گویند که این منابع را جلب کرده اند ، 15 ٪ می گویند که از زمان شروع کرونوویروس ، از حساب پس انداز یا بازنشستگی استفاده کرده اند.

کسانی که تحت تأثیر ضرر و زیان شغلی مربوط به Coronavirus قرار دارند یا کاهش دستمزد بسیار بیشتر از کسانی هستند که این مشکلات را تجربه نکرده اند که منابع اضافی را به خود جلب کرده اند. به طور کامل 46 ٪ از بزرگسالانی که می گویند یا شخصی در خانه خود یا در نتیجه شیوع کرونوویروس ، یا کاهش دستمزد دریافت کرده اند ، می گویند که آنها از یک حساب پس انداز یا بازنشستگی برای پرداخت صورتحساب خود استفاده کرده اند ، در مقایسه با 17 ٪از کسانی که این مشکلات را تجربه نکرده اند. حدود یک چهارم از بزرگسالان که از دست دادن شغل یا کاهش دستمزد در خانه خود (24 ٪) می گویند که آنها از دوستان یا خانواده وام گرفته اند. 20 ٪ می گویند که آنها از یک بانک غذایی یا سازمان خیریه دیگر غذا دریافت کرده اند و 18 ٪ می گویند که آنها کمک های غذایی دولتی دریافت کرده اند.

علاوه بر این ، این تجربیات از نظر نژاد و قومیت تفاوت چشمگیری دارند. حدود چهار در ده سیاه (40 ٪) و بزرگسالان اسپانیایی (43 ٪) می گویند که از ابتدای شیوع کرونوویروس در مقایسه با 29 ٪ بزرگسالان سفید پوست و 33 ٪ از حساب بازپرداخت خود برای پرداخت قبض های خود استفاده کرده اند. از بزرگسالان آسیایی. یک سوم از بزرگسالان سیاه پوست و حدود یک چهارم از بزرگسالان اسپانیایی (27 ٪) از خانواده و دوستان وام گرفته اند. سهام کوچکتر از بزرگسالان سفید (11 ٪) و آسیایی (15 ٪) این کار را انجام داده اند.

بزرگسالان سیاه و اسپانیایی از زمان آغاز شیوع ، به احتمال زیاد منابع غذایی دولت یا خیرخواهانه را جلب کرده اند. بزرگسالان سیاه پوست (48 ٪) و بزرگسالان اسپانیایی (40 ٪) به طور قابل توجهی بیشتر می گویند که از ماه فوریه نسبت به بزرگسالان سفید و آسیایی (16 ٪ و 19 ٪) از هر یک از این منابع استفاده کرده اند.

بزرگسالان در سنین 18 تا 29 سال بیشتر از سن 30 سال و بالاتر به احتمال زیاد از پس انداز یا حساب های بازنشستگی پول گرفته اند تا صورتحساب خود را بپردازند و یا از ابتدای شیوع کرونوویروس ، از دوستان یا خانواده وام گرفته اند. بزرگسالان در سنین 65 سال و بالاتر از همتایان جوان خود از زمان آغاز شیوع ، کمتر از همتایان جوان خود به هر یک از این منابع توجه کرده اند.

این تجربیات همچنین با دستیابی به تحصیلات متفاوت است ، در حالی که فارغ التحصیلان دانشگاه از زمان آغاز شیوع کرونوویروس ، کمتر از بودجه یا کمک های غذایی دولت یا خیرخواهانه استفاده کرده اند. حدود 36 ٪ از کسانی که دارای مدرک دیپلم دبیرستان یا تحصیلات کمتری هستند و 37 ٪ از افراد با تجربه کالج می گویند که برای پرداخت صورتحساب خود از یک حساب پس انداز یا بازنشستگی استفاده کرده اند ، در مقایسه با 26 ٪ از افراد دارای مدرک لیسانس یا بیشترتحصیلات.

حدود یک چهارم از بزرگسالان جوانتر از 30 سال می گویند که از زمان شروع شیوع مزایای بیکاری دریافت کرده اند

با ادامه همه گیر Coronavirus و کارگران تحت تأثیر ویروس و از دست دادن شغل قرار می گیرند ، بسیاری از آمریکایی ها به مزایای بیکاری متکی هستند ، از جمله مواردی که توسط قانون مراقبت ها ارائه شده است که در پایان ماه ژوئیه منقضی شده است. این مطالعه نشان می دهد که 15 ٪ از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که از فوریه مزایای بیکاری دریافت کرده اند.

بزرگسالان با درآمد بالا به طور قابل توجهی کمتر از بزرگسالان با درآمد متوسط و متوسط هستند که می گویند مزایای بیکاری دریافت کرده اند (به ترتیب 8 ٪ در مقابل 17 ٪).

بزرگسالان جوان به احتمال زیاد می گویند که مزایای بیکاری را دریافت کرده اند و بیشترین سهم در بین افراد جوانتر از 30 (23 ٪) است. بزرگسالان در سنین 30 تا 49 سال (18 ٪) و 50 تا 64 (13 ٪) هنوز بیشتر از سن 65 سال و بالاتر (5 ٪) نسبت به مزایای بیکاری دریافت کرده اند (اکثریت قریب به اتفاق 65 و بالاتر می گویند که آنها شاغل نبودندقبل از شیوع کروناویروس).

آمریکایی های بدون مدرک لیسانس (17 ٪) بیشتر از کسانی که دارای مدرک لیسانس (10 ٪) هستند می گویند که مزایای بیکاری دریافت کرده اند.

حدود نیمی از بزرگسالان با درآمد پایین که معمولاً می توانند پول را پس انداز کنند ، می گویند که کمتر از قبل از شیوع پس انداز می کنند

یک چهارم از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که از زمان آغاز شیوع کروناویروس ، می توانند پول کمتری نسبت به معمول پس انداز کنند. 31 ٪ می گویند که آنها توانسته اند همان مقدار را به طور معمول در پس انداز قرار دهند و 13 ٪ توانسته اند موارد بیشتری را قرار دهند. حدود سه بزرگ در بزرگسالان (31 ٪) می گویند که آنها معمولاً قادر به صرفه جویی در پس انداز نیستند.

فقط با نگاه به کسانی که نشان می دهند معمولاً می توانند پول را پس انداز کنند ، 36 ٪ می گویند که آنها می توانند قبل از شیوع کرونوویروس ، کمتر از آنچه که انجام داده اند پس انداز کنند ، در حالی که 19 ٪ می گویند که بیشتر پس انداز می کنند و 44 ٪ می گویند که در همین مورد پس انداز می کنند.

بزرگسالان با درآمد پایین که معمولاً قادر به صرفه جویی در هزینه هستند ، بیشتر از کسانی که درآمدهای میانی یا بالایی دارند ، می گویند که از زمان شروع شیوع کروناویروس ، قادر به صرفه جویی در هزینه کمتر بوده اند. حدود نیمی از کسانی که درآمد کمتری دارند (51 ٪) این را می گویند ، در مقایسه با 35 ٪ از افراد دارای درآمد میانی و سهم کمتری (21 ٪) از افراد با درآمد فوقانی. به نوبه خود ، بزرگسالان با درآمد بالا که معمولاً می توانند پول را پس انداز کنند ، بیشتر از کسانی که درآمد میانی و پایین دارند ، می گویند که اکنون در گروه های متوسط و پایین با درآمد بیشتر در حال صرفه جویی هستند (25 ٪ در مقابل 18 ٪).

در بین زنانی که معمولاً می توانند پس انداز کنند ، 38 ٪ می گویند که در مقایسه با 33 ٪ از مردانی که معمولاً می توانند پس انداز کنند ، می توانند پول کمتری در پس انداز خود داشته باشند. این اختلافات حتی در گروه های نژادی و قومی قابل توجه تر است: 46 ٪ از بزرگسالان سیاه پوست و 48 ٪ از بزرگسالان اسپانیایی که معمولاً صرفه جویی می کنند می گویند که اکنون در مقایسه با 31 ٪ از بزرگسالان سفید پوست و 33 ٪ از بزرگسالان آسیایی قادر به پس انداز کمتری هستند.

همچنین با افزایش سن اختلافاتی وجود دارد ، در حالی که بزرگسالان جوان بیشتر از افراد مسن تر می گویند که از ابتدای شیوع کروناویروس قادر به صرفه جویی در کمتر بوده اند. حدود 47 ٪ از بزرگسالان در سنین 18 تا 29 ساله که معمولاً صرفه جویی می کنند می گویند که قادر به صرفه جویی در کمتر هستند. در بین پس اندازهای معمولی قدیمی ، 37 ٪ از سنین 30 تا 49 سال ، 35 ٪ از 50 تا 64 و 23 ٪ از سن 65 سال و بالاتر ، در همان بازه زمانی پول کمتری را در پس انداز قرار داده اند. بزرگسالان جوان به احتمال زیاد در صنایع تحت تأثیر خاموشی کروناویروس و حمل بدهی بیشتری کار می کنند که این امر می تواند بر توانایی پس انداز آنها تأثیر بگذارد.

اختلافات آموزشی همچنین در بین کسانی که معمولاً پس انداز می کنند مشهود است. در حدود چهار در بزرگسالان بدون مدرک لیسانس (41 ٪) می گویند که آنها توانستند پس انداز کمتری را پس انداز کنند ، در مقایسه با 28 ٪ از افراد دارای مدرک لیسانس یا تحصیلات بیشتر.< SPAN> همچنین در سن بزرگسالان بزرگتر از افراد مسن تر می گویند که از ابتدای شیوع کروناویروس قادر به صرفه جویی در هزینه های کمتری هستند. حدود 47 ٪ از بزرگسالان در سنین 18 تا 29 ساله که معمولاً صرفه جویی می کنند می گویند که قادر به صرفه جویی در کمتر هستند. در بین پس اندازهای معمولی قدیمی ، 37 ٪ از سنین 30 تا 49 سال ، 35 ٪ از 50 تا 64 و 23 ٪ از سن 65 سال و بالاتر ، در همان بازه زمانی پول کمتری را در پس انداز قرار داده اند. بزرگسالان جوان به احتمال زیاد در صنایع تحت تأثیر خاموشی کروناویروس و حمل بدهی بیشتری کار می کنند که این امر می تواند بر توانایی پس انداز آنها تأثیر بگذارد.